زايشِ مان ، انسانيتِ مان ؛ و نه اصل و نسبِ مان ! 

               خانه           قلم ها                  rouzaneha@rouzaneha.org               پيوند ها       

گالريِ عکس

 فريدون ، دانشي که رفت ...     HTML     PDF  

 آخرين همسفر ( منتخبِ  اشعار )       PDF         HTML

نوشته هایِ سياسی

 نوشته ها و ترجمه های ِ پراکنده

درخواستِ ياری       برایِ يافتنِ منتشر شده های فريدون

اعتقاد

( از مجموعه اشعار ِ " آخرين همسفر " ، تهران ، 1344 )

ای که در غروب ِ خود طلوع ِ ديگری
من ستايش ِ ترا به باد داده ام .
ای که چون شبح ، چو روح و سايه بامنی
من گريختم زتو که باگريز دشمنی .

من هزار قايق ِ نجات را بدست ِ خود
گر بموجها سپرده غرق کرده ام
( هرچه رفت ، رفت ؛ چه کرد می توان ؟ ) ليک
چشم ِ من زروشنان ِ ساحلی دمی جدا نماند
من بقدرت ِ عظيم ِ بازوان ِ خويش اعتماد داشتم .
تخته پاره های ِ نجات هيچ بود
من شناگرم : به خويش اعتقاد داشتم .

بين ِ راه ِ بندر شاه - گرگان 30 -12 42

... ديگر نوشته ها